نیمه تاریک ماه همچنین می تواند اطلاعات بیشتری را از تلسکوپ فضایی جیمز وب به ما بدهد

03 سپتامبر 1401 در 18:38

دانشمندان بر این باورند که قرار دادن یک تلسکوپ رادیویی در سمت تاریک ماه می تواند اکتشافات عمیق تری نسبت به تلسکوپ جیمز وب داشته باشد.

با نزدیک شدن به تاریخ پرتاب فضاپیمای آرتمیس 1 ناسا، Space.com نگاهی به آنچه در مورد ماه می دانیم و دلیل اهمیت آن می اندازد. با گزارش ویژه هفتگی این پایگاه نجومی از نیمه تاریک ماه همراه ما باشید.

پتانسیل علمی ماموریت های ماه آینده می تواند اطلاعاتی بسیار فراتر از این قمر در اختیار محققان قرار دهد. دانشمندان امیدوارند با استفاده از تلسکوپ رادیویی در سمت تاریک ماه بتوانند اطلاعات گسترده‌تر و حتی عمیق‌تری نسبت به تلسکوپ فضایی جیمز وب به دست آورند.

استیو کانفیزیکدان دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا به Space.com گفت:

منطق ما برای قرار دادن تلسکوپ رادیویی در سمت تاریک ماه، مشاهده فرکانس‌های رادیویی پایین‌تر است که در غیر این صورت به‌شدت توسط ارسال‌های رادیویی انسان‌ها روی زمین آلوده می‌شوند.

کان اخیراً ریاست یکی از پانل‌های بررسی دهه‌های نجوم و اخترفیزیک را بر عهده داشت که بر مشاهدات الکترومغناطیسی از فضا متمرکز بود. در این رویداد، پیشنهادی برای ارسال یک تلسکوپ قمری به نام FARSIDE به رهبری جک برنز از دانشگاه کلرادو به عنوان مأموریت کلاس کاوشگر با هزینه 1 تا 2 میلیارد دلار ارائه شد. برنز از دهه 1980 بر روی طرحی برای این تلسکوپ رادیویی روی ماه کار می کرد، اما در نهایت FARSIDE توسط انجمن انتخاب نشد.

با این حال، یک مفهوم کاملاً جدید به نام «تلسکوپ رادیویی دهانه ماه» اکنون در حال ارزیابی است ساپترشی باندوپادهای این توسط آزمایشگاه رانش جت ناسا در کالیفرنیا اداره می شود.

نیمه تاریک ماه

او که یک متخصص فناوری رباتیک است، به Space.com گفت:

ما می خواهیم یک تلسکوپ رادیویی با قطر 350 متر بسازیم تا در دهانه ای به عرض 1.3 کیلومتر در سمت تاریک ماه قرار گیرد.

طرح اولیه ساخت یک تلسکوپ بزرگتر تا 1 کیلومتر بود، اما این مقیاس به دلیل مقدار جرمی که باید از زمین پرتاب می شد غیرممکن بود.

Bandyopadhyay ادامه داد:

خوشبختانه با یک نگاه علمی متوجه شدیم که قطر 350 متر برای به دست آوردن اطلاعات لازم کافی است.

اهداف استقرار تلسکوپ رادیویی در نیمه تاریک ماه

هدف از ساخت این تلسکوپ به دست آوردن اطلاعات از یک دوره دور است که به عنوان عصر یونیزه شدن شناخته می شود. اندکی پس از انفجار بزرگ، هیچ ستاره یا کهکشانی به جز یک سحابی وسیع از هیدروژن خنثی وجود نداشت. این دوره “عصر تاریک کیهانی” نامیده می شود. در نهایت، هیدروژن شروع به همجوشی می کند و ستاره ها و کهکشان ها را تشکیل می دهد و جهان روشن می شود و هیدروژن خنثی را یونیزه می کند. دانشمندان امیدوارند بتوانند این دوره اولیه را با تلسکوپ رادیویی دهانه ماه رصد کنند.

  دارندگان گلکسی A52 سامسونگ باید آماده دریافت اندروید 13 باشند

به طور معمول، هیدروژن خنثی امواج رادیویی را با طول موج 8.3 اینچ (21 سانتی متر) ساطع می کند، اما گسترش کیهانی طول موج امواج رادیویی ساطع شده توسط هیدروژن در دوران تاریکی را به طول موج های بسیار طولانی ده ها متر افزایش داده است.

تشخیص این نور با طول موج بلند در زمین دشوار است، تا حدی به این دلیل که یونوسفر (قسمت بالایی جو ما) می تواند نور این طول موج ها را به فضا بازتاب دهد. بخشی دیگر به دلیل تداخل رادیویی زمینی است که می تواند آن را پنهان کند. اکنون ماموریت فعلی ساخت یک تلسکوپ رادیویی غول پیکر است که در سمت تاریک ماه قرار دارد. در این قسمت یونوسفر وجود ندارد و ماه خود می تواند به عنوان سپر در برابر تداخل زمین عمل کند.

Bandiopadya همچنین اضافه کرد:

مطالعه اخیر توسط انجمن اخترفیزیک نیاز به درک گذشته اسرارآمیز را برجسته کرده است و برای انجام این کار لازم است یک واحد اندازه گیری جهانی تعریف شود.

برنامه Bandyopadhyay این است که یک فضاپیما را به دهانه مناسبی در سمت تاریک ماه بفرستد، سپس پس از فرود، چندین کابل را به لبه دهانه شلیک کند، جایی که لنگرها به سلامت به سنگ‌های ماه نفوذ کنند. سپس کابل ها سفت می شوند و چارچوبی برای نگه داشتن صفحه مشبک رادیو ایجاد می شود. یک آنتن تغذیه نیز در بالای آنتن قرار می گیرد و یک فضاپیما در بالای آنتن ابتدا یک سیگنال فانوس دریایی برای کمک به کالیبراسیون تلسکوپ ارائه می دهد و سپس به عنوان رله داده و فرمان عمل می کند. زیرا زمین از نیمه تاریک ماه قابل مشاهده نیست و پنهان است.

دهانه شرودینگر

دهانه شرودینگر

تلسکوپ رادیویی دهانه قمری در حال حاضر در فاز دوم برنامه مفاهیم پیشرفته نوآورانه ناسا (NIAC) است و مبلغ 500000 دلار کمک مالی برای پیشرفت فناوری خود دریافت کرده است. با این حال، بودجه مذکور با هزینه های چند میلیاردی که برای موفقیت ماموریت تلسکوپ لازم است فاصله زیادی دارد. با توجه به هزینه بالای این تلسکوپ، ساخت آن نیاز به حمایت کامل جامعه علمی دارد تا رای اخترفیزیکدانان در بررسی ده ساله بعدی را به خود اختصاص دهد.

  چهره های تاریخی معروفی که مقبره آنها کشف نشده است

باندوپادهای گفت:

ماموریت فعلی ما دلیل محکمی برای این امر است. بنابراین امیدواریم زمانی که بررسی ده ساله بعدی ارائه شود، ما تلاش و زمان کافی برای این پروژه صرف کرده ایم تا رأی اعضا را به دست آوریم.

با این حال، همان مشکلاتی که منجر به شکست پروژه FARSIDE شد، می‌تواند در برابر تلسکوپ رادیویی دهانه ماه نیز مؤثر باشد.

Aceto Can افزود:

به دلیل عملکرد محدود آن، اولویت بندی آن و کسب رتبه برتر در نظرسنجی در دهه آینده دشوار خواهد بود.

با این حال، کان همچنین احتمال گزینه دیگری را مطرح کرد که با اهداف ناسا برای انجام تحقیقات بیشتر روی ماه مطابقت داشته باشد. او اضافه کرد:

دلایل برنامه ای برای تمایل به سفرهای مکرر به ماه وجود دارد، بنابراین امیدوارم سعی کنیم روی آن سرمایه گذاری کنیم.

این رویکرد در برنامه خدمات باربری ماه تجاری (CLSP) نیز قابل مشاهده است، که از طریق آن بیش از 50 محموله کوچک علمی توسط پیمانکاران خصوصی طی سه سال آینده به ماه ارسال خواهد شد. سه مورد از این محموله‌ها در سال 2025 با فرودگر ماه از ماساچوست به دهانه شرودینگر با عرض 312 کیلومتر، یک دهانه برخوردی در سمت تاریک ماه در نزدیکی قطب جنوبی ماه منتقل می‌شوند.

دبرا نیدهامدانشمند سیاره‌شناسی در مرکز پرواز فضایی مارشال ناسا در هانتسویل، آلاباما، به Space.com گفت.

از دیدگاه علمی، قسمت تاریک ماه یکی از اصلی ترین مکان هایی است که می خواهیم اطلاعات زیادی از آن به دست آوریم.

شرودینگر دومین دهانه برخوردی جدید در سطح ماه است. هدف از ارسال سه محموله، از جمله مجموعه تست لرزه ای Farside (FSS)، مجموعه دمای داخلی ماه و مواد (LITMS) و آزمایش الکترومغناطیسی سطح ماه (LuSEE)، تعیین رابطه بین شکل گیری، اندازه دهانه، و ساختار داخلی در ماه.

فضاپیمای آرتمیس 1

موشک آرتمیس 1

نیدم افزود:

برخوردی که دهانه شرودینگر را ایجاد کرد به قدری بزرگ بود که ما معتقدیم از پوسته بالایی ماه تا سراسر گوشته نفوذ کرده است. مطالعه این موضوع به ما در درک شیمی ماه و اجزای داخلی و خارجی آن کمک می کند و به ما کمک می کند تا بفهمیم ماه چگونه شکل گرفت و چگونه در طول زمان از گرمای روزهای اولیه بسیار فعال آتشفشانی آن تکامل یافت. پویاتر بود، کاهش یافته است.

به عنوان مثال، لرزه‌سنج‌ها به نور ماه ناشی از برخورد شهاب‌سنگ یا فشار وارده به ماه ناشی از جزر و مد گرانشی زمین گوش می‌دهند. بنابراین اگر در داخل ماه زمین لرزه هایی رخ دهد، سیگنال شناسایی شده توسط FSS می تواند به دانشمندان در تعیین ساختار، ترکیب و چگالی درون ماه کمک کند. در همین حال، کاوشگر LITMS مجهز به یک کاوشگر شار حرارتی است که می تواند دمای داخلی ماه را اندازه گیری کند تا جزئیات بیشتری در مورد فضای داخلی ماه به دست آورد.

  مدیر عامل بایننس: قیمت بیت کوین در دو سال آینده زیر 69000 دلار خواهد ماند

نیدم افزود:

اندازه‌گیری‌های کاوشگر حرارتی در طول مأموریت‌های آپولو به یک منطقه داغ ناشناس از ماه محدود شد. با توجه به یک هنجار شیمیایی در منطقه نزدیک زمین که گرما تولید می کند، LITMS قرار است برای اولین بار در خارج از این منطقه اندازه گیری کند.

و آخرین آزمایش به نام LuSEE، غبار موجود در اگزوسفر ماه را مطالعه خواهد کرد. این لایه نازک که از گاز و غبار تشکیل شده است به سطح می چسبد و در اثر برخورد شهاب سنگ ها و نیروهای الکترواستاتیکی توسط زمین پراکنده می شود.

این سه آزمایش رباتیک کوچک می تواند راه را برای کاوش بیشتر در سمت تاریک ماه هموار کند. این کشف به دنبال پروژه یوتو 2 چین انجام می شود که اولین فضاپیمایی بود که در 3 ژانویه 2019 در دهانه ای به نام “فون کارمان” در سمت تاریک ماه فرود آمد. ماموریت آرتمیس 1 ناسا به ماه دوشنبه در یک پنجره دو ساعته در ساعت 8:33 صبح به وقت شرقی پرتاب خواهد شد.

دیدگاهتان را بنویسید

این سایت توسط reCAPTCHA و گوگل محافظت می‌شود حریم خصوصی و شرایط استفاده از خدمات اعمال.